Wat een zomer hebben we achter de rug!
Ik besloot dit jaar om tijdens de zomer niet gewoon mijn gewone lessen te laten doorlopen, maar er een hele reeks losse workshops van te maken. Nieuwe dingen proberen, verschillende stijlen, attributen bovenhalen en vooral: dansen waar ik zelf ook heel blij van word.
En dat hebben we gedaan.
We speelden zills (soms zelfs ongeveer tegelijk 😉), dansten met fanveils, gingen los op Balkan Beats en Tribal Fusion, haalden de stoelen boven voor Chair Dance en natuurlijk mocht ook een flinke dosis Shakira niet ontbreken.
Ik vond het héérlijk.
Ook omdat ik deze zomer weer heel wat nieuwe gezichten mocht verwelkomen. Vrouwen die voor het eerst kwamen buikdansen naast danseressen die ik al jaren ken. Dat vind ik net zo leuk aan workshops: je probeert eens iets nieuws zonder dat je meteen voor een hele lessenreeks moet kiezen.
Maar nu is het even mijn beurt om eruit te zijn.
Na een behoorlijk druk jaar gaat de dansschool een maandje dicht en trek ik samen met Dennis opnieuw naar Indonesië.
Wie mij kent, weet dat reizen voor mij niet betekent dat ik vier weken aan een zwembad ga liggen. Daar zou ik waarschijnlijk na twee dagen al behoorlijk ambetant van worden.
Deze keer trekken we onder andere naar Sumatra, waar we de jungle intrekken, er overnachten en hopelijk oog in oog komen te staan met orang-oetans. Iets waar ik ontzettend naar uitkijk.
En natuurlijk gaat ook de duikuitrusting mee.
Duiken is naast dansen één van mijn grote passies. Tijdens een vorige reis door Indonesië werkte ik mee aan coral restoration-projecten en zag ik van dichtbij hoe kwetsbaar die prachtige onderwaterwereld eigenlijk is. Het maakt dat ik nog bewuster reis en nog meer besef hoe bijzonder het is dat we al die plekken mogen ontdekken.
Dus nu even geen spiegels, choreografieën en tellen tot acht.
Wel jungle, duikflessen, zee, hopelijk heel veel dieren en vooral een hoofd dat even helemaal leeg mag.
Al ken ik mezelf ondertussen. Ergens tussen Sumatra en de bodem van de oceaan zal er waarschijnlijk alweer muziek in mijn hoofd opduiken voor een volgende choreografie.
Vanaf oktober ben ik terug en vliegen we er opnieuw in met de buikdanslessen.
Maar eerst: Indonesië.
Dankjewel aan iedereen die deze zomer met mij gedanst, gezweet, gelachen en nieuwe dingen geprobeerd heeft. Ik heb ervan genoten.
Tot in oktober!
Johanna